ارتقای رم مجازی در اندروید می‌تواند به بهبود عملکرد دستگاه و افزایش سرعت پاسخگویی برنامه‌ها کمک کند. این ارتقا باعث کاهش لگ و تأخیر در اجرای برنامه‌ها و بازی‌ها می‌شود و تجربه کاربری روان‌تری را فراهم می‌آورد. همچنین، با مدیریت بهتر منابع، برنامه‌های بیشتری می‌توانند به طور هم‌زمان اجرا شوند بدون اینکه به عملکرد کلی دستگاه آسیبی برسد.
شاید بارها اصطلاح “رم مجازی” را در مورد لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترها شنیده باشید و احتمالاً تمایل دارید که این ویژگی در گوشی‌های هوشمند نیز وجود داشته باشد. با توجه به افزایش حجم اطلاعات در گوشی‌های هوشمند، نیاز به این قابلیت بیشتر از همیشه احساس می‌شود. خوشبختانه، این قابلیت در حال حاضر در گوشی‌های موبایل نیز ارائه شده است. ابتدا این اصطلاح در گوشی‌های میان‌رده مورد استفاده قرار گرفت، اما به تدریج با توجه به نیاز روزافزون کاربران، در گوشی‌های پرچم‌دار نیز مشاهده می‌شود. در این مقاله توضیح می‌دهیم رم مجازی در دستگاه‌های اندرویدی چیست، رم مجازی سامسونگ و شیائومی چه کاربردی دارند و چطور فعال می‌شوند.
تعریف رم گوشی
رم (RAM) حافظه موقت و بسیار سریع گوشی است. هر برنامه‌ای که باز می‌کنید وارد رم می‌شود و تا وقتی در رم بماند، برگشتن به آن فوری است. هرچه رم بیشتر باشد، گوشی برنامه‌های بیشتری را هم‌زمان باز نگه می‌دارد و کمتر مجبور می‌شود برنامه‌های پس‌زمینه را ببندد و از اول بارگذاری کند.
رم مجازی چیست و چرا به آن «رم مجازی» می‌گویند؟
رم مجازی به این دلیل «مجازی» است که قطعه‌ای فیزیکی نیست. گوشی بخشی از حافظه داخلی را کنار می‌گذارد و برنامه‌هایی را که مدتی از آن‌ها استفاده نکرده‌اید، از رم واقعی به این فضا منتقل می‌کند تا رم برای برنامه فعلی خالی شود. سامسونگ هم در راهنمای رسمی‌اش همین را می‌گوید: برنامه‌های غیرفعال به حافظه مجازی منتقل می‌شوند تا رم بیشتری برای برنامه‌هایی که در حال استفاده‌اند آزاد شود (Samsung Support).
یک نکته مهم: حافظه داخلی چند برابر کندتر از رم واقعی است. پس اگر گوشی شما ۶ گیگابایت رم دارد و ۵ گیگابایت رم مجازی اضافه کنید، گوشی عملاً مثل یک گوشی ۱۱ گیگابایتی کار نمی‌کند. فقط برنامه‌های بیشتری در پس‌زمینه زنده می‌مانند.
مزایا و محدودیت‌های رم مجازی
برنامه‌های بیشتری در پس‌زمینه باز می‌مانند و وقتی به آن‌ها برمی‌گردید از اول بارگذاری نمی‌شوند.
بیشترین اثر را در گوشی‌های ۴ و ۶ گیگابایتی دارد؛ گوشی‌های ۸ و ۱۲ گیگابایتی معمولاً به آن نیاز چندانی ندارند.
اجرای بازی‌ها و برنامه‌های سنگین را سریع‌تر نمی‌کند و از فضای حافظه داخلی هم کم می‌کند.
راهنمای فعال‌سازی رم مجازی در گوشی‌های سامسونگ
قابلیت رم مجازی در سامسونگ RAM Plus نام دارد. طبق راهنمای رسمی سامسونگ، RAM Plus در برخی مدل‌ها تا ۸ گیگابایت حافظه مجازی ایجاد می‌کند:
- ۱تنظیمات
وارد Settings شوید.
- ۲Device care
گزینه Device care (در نسخه‌های قدیمی‌تر Battery and device care) را بزنید.
- ۳Memory و RAM Plus
Memory و سپس RAM Plus را بزنید، کلید را روشن کنید و مقدار حافظه مجازی را انتخاب کنید.
- ۴ری‌استارت
وقتی گوشی پرسید، Restart را بزنید تا تنظیم اعمال شود.
اگر حافظه داخلی گوشی شما تقریباً پر است، مقدار کمتری انتخاب کنید یا RAM Plus را خاموش کنید تا فضای ذخیره‌سازی آزاد شود.
راهنمای فعال‌سازی رم مجازی در گوشی‌های شیائومی
در گوشی‌های شیائومی، ردمی و پوکو این قابلیت Memory Extension نام دارد و بخشی از حافظه داخلی را به‌عنوان رم مجازی استفاده می‌کند:
- ۱آپدیت
سیستم‌عامل گوشی (MIUI یا HyperOS) را به آخرین نسخه برسانید.
- ۲Additional settings
وارد تنظیمات شوید و Additional settings را باز کنید.
- ۳Memory extension
گزینه Memory extension را پیدا و روشن کنید و در صورت امکان مقدار آن را انتخاب کنید.
اگر این گزینه را در Additional settings پیدا نکردید، عبارت Memory را در کادر جست‌وجوی تنظیمات تایپ کنید. اگر باز هم نبود، گوشی شما از این قابلیت پشتیبانی نمی‌کند. محل این گزینه و حداکثر مقدار رم مجازی بسته به مدل و نسخه سیستم‌عامل فرق می‌کند (غیررسمی/تجربه کاربران؛ شیائومی صفحه پشتیبانی رسمی یکسانی برای همه مدل‌ها منتشر نکرده است).
آیا با کارت میکرو اس‌دی می‌شود رم گوشی را افزایش داد؟
خیلی از سایت‌ها کارت میکرو اس‌دی را «ساده‌ترین راه افزایش رم» معرفی می‌کنند، اما این ادعا دقیق نیست. بهتر است دو چیز را از هم جدا کنید:
قابلیت رسمی اندروید ۶ به بالا که کارت حافظه را فرمت و رمزگذاری می‌کند تا مثل حافظه داخلی برای نصب برنامه و فایل‌ها استفاده شود. این قابلیت فضای ذخیره‌سازی را بیشتر می‌کند، نه رم را.
ساختن فایل swap روی کارت با برنامه‌های خاص، که فقط روی گوشی روت‌شده ممکن است. این روش رسمی نیست و برای کاربران عادی توصیه نمی‌شود.
طبق مستندات رسمی اندروید، وقتی کارتی را به‌عنوان حافظه داخلی انتخاب می‌کنید، اندروید سرعت آن را با حافظه داخلی مقایسه می‌کند و اگر کارت خیلی کندتر باشد، به کاربر هشدار می‌دهد که تجربه استفاده ممکن است ضعیف شود (Android Open Source Project). همچنین چنین کارتی فقط با همان گوشی کار می‌کند و در دستگاه دیگری باز نمی‌شود. بسیاری از گوشی‌ها، از جمله مدل‌های سامسونگ، اصلاً گزینه Adoptable storage را در دسترس کاربر قرار نمی‌دهند.
اگر باز هم به فکر روش swap روی کارت هستید، این خطرها را بدانید:
روت کردن ممکن است گارانتی را باطل کند، امنیت گوشی را پایین بیاورد و برخی برنامه‌های بانکی را از کار بیندازد.
نوشتن و پاک کردن مداوم داده‌ها، عمر کارت حافظه را کوتاه می‌کند و ممکن است فایل‌های روی آن خراب شوند.
کارت حافظه از حافظه داخلی هم کندتر است. برخلاف توصیه رایج، کارت کلاس ۴ از کندترین کلاس‌هاست و برای این کار مناسب نیست. اگر کارتی می‌خرید، دست‌کم کارت‌های دارای نشان A۱ یا A۲ را انتخاب کنید که برای اجرای برنامه طراحی شده‌اند.
خلاصه: کارت میکرو اس‌دی برای خالی کردن حافظه داخلی گزینه خوبی است و خالی بودن حافظه هم به روان‌تر شدن گوشی کمک می‌کند، اما رم گوشی را افزایش نمی‌دهد.
حرف آخر
رم مجازی (RAM Plus در سامسونگ و Memory Extension در شیائومی) ساده‌ترین و امن‌ترین راه برای باز نگه داشتن برنامه‌های بیشتر در گوشی‌های کم‌رم است، اما جایگزین رم واقعی نیست. کارت میکرو اس‌دی هم فضای ذخیره‌سازی را زیاد می‌کند، نه رم را. اگر گوشی شما حتی با رم مجازی برای برنامه‌های روزمره کند است، احتمالاً وقت خرید گوشی با رم بیشتر رسیده است.
دیدگاه‌ها